Zespół kontynuował widowiskową i skuteczną grę. Co prawda zanotował w końcu kilka porażek i przestał liderować, ale ciągle utrzymywał się w ścisłej czołówce tabeli. Klubowi zależało na pierwszym historycznym awansie do turnieju finałowego Pucharu Włoch. Awansuje do niego pierwszych 8 zespołów po pierwszej fazie rundy zasadniczej. Z taką grą oczywiście udało się tego dokonać. Perugia zajęła w pierwszej fazie rundy zasadniczej 5 miejsce.

Sebastian w dalszym ciągu miał wielkie powody do zadowolenia. Na półmetku ligi okazał się najlepszym graczem Serie A w niezwykle prestiżowej klasyfikacji gazety "La Gazzetta dello Sport".

Ranking ten powstaje na podstawie punktów przyznawanych zawodnikom przez dziennikarzy gazety w skali 1-6. On gra wręcz niesamowicie - przyznawał dziennikarz gazety, Gianluca Pasini. - Zespół przegrywa 0:3, a Sebastian jednogłośnie okrzyczany jest najlepszym zawodnikiem spotkania, niezwykłe.

Na półmetku sezonu ranking wyglądał następująco:

1. Sebastian Świderski 50 pkt
2. Nikola Grbić 48
3. Andrea Sartoretti i Wout Wijsmans 44


Koledzy szybko okrzyknęli Sebastiana żartobliwym mianem "Mister Gazzetta", a włodarze klubu już zimą zapobiegliwie rozpoczęli negocjacje na temat przedłużenia kontraktu, który kończył się po sezonie. Mimo że o Świdra zaczęły się upominać najgłośniejsze marki Serie A, zdecydował się już w trakcie sezonu przedłużyć umowę z Perugią na kolejne trzy lata.

Pucharu Włoch wygrać się nie udało. Zespół odpadł w ćwierćfinale po tie-breaku z Marmi Lanza Verona, choć dwaj liderzy - Sebastian i Hernandez zrobili co mogli i spisali się znakomicie. W lidze w rundzie rewanżowej Perugia ciągle utrzymywała się w czołówce, a Sebastian kompletował kolejne nagrody MVP spotkania.

Ostatecznie zespół zajął 4 miejsce w tabeli przed play-offami, a Sebastian_ wygrał końcową klasyfikację "La Gazzetta" za cały sezon! Zgromadził 97 punktów i wyprzedził dwóch Serbów - Nikolę Grbica 88 pkt. oraz Ivana Miljkovica 84 pkt. Jego przewaga była jedną z najwyższych w historii tej klasyfikacji.

To przede wszystkim potwierdzenie, że poprzedni sezon, w którym z powodu kontuzji zbyt wiele nie grałem, nie został spisany na straty - cieszył się Sebastian - Siedziałem na ławce, ale się uczyłem, podglądałem najlepszych, poznawałem ligę. Cieszę się bardzo z tego sukcesu. Wiem, że niektórzy już twierdzili, że nic ze mnie nie będzie.

Sebastian z "Trofeo Gazzetta" fot. perugiavolley.it

Zespół poszedł za ciosem i rozegrał świetne play-offy. Na pierwszy ogień poszła Edilbasso&Partners Padova Arkadiusza Gołasia i Krzysztofa Stelmacha. Poległa w trzech meczach. Podobny los spotkał Coprę Piacenza - lidera tabeli po fazie zasadniczej. Tu rywalizacja rozstrzygnęła się w czterech meczach i w ten sposób historyczny sukces stał się faktem. I Sebastian, i jego zespół po raz pierwszy w swojej karierze awansowali do wielkiego finału Serie A! W lidze włoskiej trudno znaleźć przypadek, żeby zespół już w trzecim sezonie pobytu w najwyższej klasie rozgrywek awansował do finału tej arcytrudnej ligi.

Tutaj jednak czekał już naszpikowany gwiazdami obrońca scudetto z poprzedniego roku - Sisley Treviso. Starzy wyjadacze - Fei, Cisolla, Vermiglio, Gustavo Endres i spółka byli zdecydowani zatrzymać zwycięski pochód rewelacji sezonu. Odbyły się tylko trzy mecze finałowe. I to rutyniarze z Treviso po raz drugi z rzędu cieszyli się triumfem w Serie A. Sebastianowi i jego kolegom pozostała satysfakcja z udanego sezonu, bowiem w lidze włoskiej nie przyznaje się nawet srebrnych medali, laury pozostawiając wyłącznie zwycięzcom.

fot. perugiavolley.it